Przypuśćmy, że składasz meble z IKEA. W zestawie dostajesz instrukcję w 20 językach i 40 krokach. Na jednej stronie ilustracje pokazują, jakie śrubki do czego służą – i nagle… składasz to w 20 minut, bo obraz mówi więcej niż tysiąc słów.
Flipcharttelling działa na identycznej zasadzie: to Twoja „instrukcja montażu” do projektów, szkoleń czy burzy mózgów. Kiedy w pracy pojawia się problem:
- Wyciągasz marker i flipchart/lub dużą kartkę.
- Na środku rysujesz ikonę największej trudności (np. czarna chmura z wykrzyknikiem).
- Rysujesz ścieżki rozwiązania: strzałki „co zrobić najpierw”, piktogramy „kto to załatwia” i „jakie zasoby są potrzebne”.
Dlaczego Flipcharttelling to Twój codzienny GPS?
- Szybkie „przeprogramowanie” mózgu
Gdy zmorekujesz ekran komputera i robisz zrzuty ekranu, łatwiej Ci wrócić do konkretnego fragmentu strony. Podobnie piktogramy: rysunek osoby z telefonem kojarzy się od razu z „zadzwonić do klienta” – zero szukania w pamięci. - Zrozumienie od pierwszego wejrzenia
Twój współpracownik może nawet nie mówić Twoim językiem branżowym, ale rozumie: mały rysunek telefonu oznacza „komunikacja”, rysunek zębatki – „automatyzacja”. To działa jak uniwersalny GPS, którym każdy potrafi sterować. - Usuwasz mentalne zatory
Kończy się stojenie w miejscu i „nie wiem, jak zacząć”. Kiedy patrzysz na flipchart pełen ikon strzałek i kółek, widzisz jasno: „przechodzę tu, potem tu, aż do celu”.
Przykład: Rozwiązywanie konfliktu w zespole
- Problem: Dwie osoby mają sprzeczne wizje kierunku projektu.
- Flipchart:
- Ikona dwóch postaci ze skrzyżowanymi ramionami („konflikt”).
- Strzałki prowadzące do ikony „słuchanie” (ucho).
- Ikony „wartości” – serce i głowa (osie dyskusji „emocje vs. logika”).
- Strzałka „kompromis” – znak równości między potrzebami.
- Ikona „wspólny cel” – flaga na szczycie.
W efekcie spisujesz konflikty i rozwiązania w sposób, który każdy uczestnik od razu rozumie i akceptuje, zamiast godzinnej dyskusji o tym, czy „podejście A jest lepsze od B”.
Sprawdź ofertę: piotrfiderkiewicz.pl/index.php/sklep/